Auteur en spreker Jacco van den Berg laat zich inspireren door beroemheden die een duidelijk einddoel voor ogen hebben. Aan de hand van aansprekende voorbeelden laat hij zien hoe je als HR-professional (of in je persoonlijke leven) daar je voordeel mee kunt doen. 'Persoonlijke ontwikkeling komt pas echt op gang als je je buiten je comfort-zone beweegt.'

Deze zomer las ik op een strand in Sicilie een serie interviews met succesvolle ondernemers. ‘Als je doet wat je hebt gedaan, krijg je niet meer dan wat je altijd hebt gehad’ en ‘alleen dode vissen gaan met de stroom mee’. Eén van de geïnterviewden citeerde de bovengenoemde spreuken en vertelde over zijn rolmodel. De mijne is de bokser Muhammad Ali.

Muhammad Ali

 

Als kleine jongen sloop ik ’s nachts uit bed om in de nachtelijke uren de bokswedstrijden van Muhammad Ali, ‘the Greatest’, te kijken. Ik heb ze ‘live’ gezien The Rumble in the Jungle en The Thrilla in Manila. Later werd deze Olympisch- en wereldkampioen door het sportblad Sports Illustrated uitgeroepen tot Sportman van de Eeuw. Hij danste in de ring als een vlinder en stak als een bij.

Toen was bij mij niet bekend dat hij, geboren als Cassius Clay, in het begin van zijn carrière lid werd van Nation of Islam. De later vermoordde Malcolm X doopte Cassius Clay om in Cassius X. Hierdoor werd de achternaam als symbool van het slavernijverleden van zijn voorouders, verworpen.

Heftige discussies

Later ging Cassius als Mohammed (de profeet van de islam) Ali (de vierde kalief) door het leven en werd hij middelpunt van heftige discussies. Heel Amerika stond op zijn kop toen hij weigerde het land in de Vietnamoorlog te dienen. Ali kon de oorlog niet rijmen met de Heilige leerstellingen van de Koran en sprak uit dat de Vietcongs hem nog nooit voor ‘nigger’ hadden uitgemaakt.

De sportieve gevolgen waren niet mals. Eind 1967 werd de wereldtitel van ‘m afgenomen en spraken oud tegenstanders, die hij de ring had uitgeslagen, er schande van dat een wereldkampioen zijn land niet wilde dienen. Ook mocht hij de komende drie jaar als profbokser niet meer in actie te komen en kwam zijn dienstweigering hem op vijf jaar gevangenisstraf te staan. Muhammad Ali raakt financieel aan de grond. Maar hij bleef op campussen speeches houden over zijn bezwaren tegen de Vietnamoorlog. Toen het Amerikaanse Hooggerechtshof in 1970 zijn veroordeling terugdraaide mocht hij zijn vuisten weer laten spreken.

Erkenning

Pas na twintig jaar werd Muhammed Ali gerehabiliteerd en kreeg hij erkenning waarvoor hij stond. In 1996 was hij in Atlanta de laatste drager van de Olympische toorts en in 2005 ontving hij van George W. Bush op het Witte Huis de Presidential Medal of Freedom, een van de twee hoogste burgeronderscheidingen in de VS.

In de prachtige reportage The trials of Muhammad Ali zag een andere bekende ‘strijder’ uit die periode, Marten Luther King, Ali’s bijzondere kant al eerder. In een interview sprak hij uit: je kunt veel van Ali zeggen, maar je kunt ‘m moed niet ontzeggen.

 

Beloningen van het leven

Het is vaak gemakkelijk het oude vertrouwde te blijven doen, niet van de gebaande paden af te gaan, je te conformeren aan de meerderheid en de geldende opvattingen, et cetera. Je blijft in de voor jou bekende en warme comfortzone te zitten. Dat deze stilstand niet zonder gevaar is, bewijzen de spreuken waar ik deze blog mee begon. Toch is het zo dat de meeste mensen niet bang zijn voor het nieuwe, ze zijn banger om het oude achter zich te laten.

Maar is het niet zo dat buiten de comfort zone de echte beloningen van het leven liggen? Beloon jezelf door moed te tonen en daag jezelf uit grenzen te verleggen. Na het zuur (soms word je van leren ziek zwak en misselijk) komt het zoet, kijk maar naar Muhammed Ali. De erkenning en (werk)plezier volgt altijd, al was het eerste bij Ali rijkelijk laat.

 

Dutilh, Henkes, Tuschinsky, Pincoffs…

 

In het boek Rotterdamse Ondernemers 1850-1950 lees je hoe accountant Moret, de advocaat Dutilh, jeneverstoker Henkes, de bioscoopexploitant Tuschinsky en velen anderen in een eeuw tijd Rotterdam groot hebben gemaakt. Ook de havenbaronnen Pincoffs,  Van Beuningen en Van der Vorm en de bankiers Mees en Van de Mandele leidden niet alleen hun ondernemingen, maar hebben zich ook op sociaal-cultureel vlak laten gelden.

Het is maar de vraag of zonder hun initiatieven en samenwerking in 1937 De Kuip was gebouwd. Of dat Rotterdam over een universiteit zou beschikken en het museum Boijmans Van Beuningen over zo’n mooie kunstcollectie. Al lezende kwam er als Rotterdammer achter dat ik de ondernemersgeschiedenis van mijn stad niet goed ken!

Niet alleen geschiedenis geniet mijn aandacht maar ook de ontwikkeling van mensen. Mensen gaan zich naar mijn mening pas echt gaan ontwikkelen als zij zich buiten hun comfort zone (gaan) begeven en dat daar moed voor nodig is. Bovengenoemde Rotterdamse ondernemers beschikten ontegenzeggelijk over flinke porties moed. Zij hadden echter ook grootste ideeën, een visie, een droom.

 

Stephen Covey

 

Laat daar aan het einde van de vorige eeuw nu de goeroe van de management goeroes, Stephen Covey, een boek, The 7 habits of highly effective people, over geschreven hebben! Eén van zijn wijze leerlessen is: begin met het einde in gedachte. (‘vision what you want in the future so that you know concretely what to make a reality’). Hij stelt dat als je het eindresultaat goed voor ogen hebt, je in staat bent goede beslissingen te nemen terwijl je nog onderweg bent en een lange weg te gaan hebt. Volgens hem kun je dan pas focus blijven houden en weet je het hoofd te bieden aan storingen, verleidingen en tegenslagen en ga je doende leren.

Zou Stephen Covey zich hebben laten inspireren door onze Rotterdamse ondernemers? Geen idee. Tegen HR-professionals zeg ik: hou ook je einddoel voor ogen. Je kunt er ver mee komen.

21-12-21
52 Bekeken

Blogger

Jacco van den Berg

Jacco van den Berg ondersteunt organisaties bij het realiseren van een positieve employee experience. Hij is auteur van het boek ‘Het Nieuwe Beoordelen’ en ‘Het Prestatiemenu’

Deel deze post